ویتیلیگو

دی ۱۱, ۱۳۹۶ توسط مدیریت0

ویتیلیگو یک بیماری اکتسابی ایدیوپاتیک است که با ماکول ها و لکه های (Patch) دپیگمانته مدّور خود را نشان می دهد. ملانوسیتهای عملکردی (functional) در این بیماری از سطح پوست ناحیه مبتلا ناپدید می شوند. مکانیسم غیبت این سلولهای رنگدانه ای نامشخص می باشد. در مورد نام و تاریخچه ویتیلیگو نظرات مختلفی وجود دارد. برخی از محققین اولین منبع پیدا شده در مورد این بیماری را به طب سنتی ایران در دوران آشوریان در 2300 قبل از میلاد مسیح نسبت می دهند.[i] کلمه ویتیلیگو ممکن است از کلمه لاتین ویتیوم (Vitium) معنای نقص [ii] و یا کلمه Vitelius به معنای لکه های سفید رنگ در پشت ساق برگرفته شده باشد. این بیماری در متون تاریخی و در فرهنگهای مختلف با اسامی مختلفی ذکر شده است، بطوریکه شواهد تاریخی این بیماری در 1000 تا 1500 سال قبل از میلاد مسیح در متون بجا مانده از هندیان یافت شده است [iii]. همچنین در کتاب قرآن مجید از بیماری ویتیلیگو با نام «بَرَص» به عنوان بیماری که توسط مسیح (ع) درمان شده، نام برده شده است. [iv]

اپیدمیولوژی

ویتیلیگو بیماری سنین کودکی یا اوایل بزرگسالی است، سن متوسط ابتلا به ویتیلیگو در زیر 20 سال است بطوریکه بیش از نیمی از موارد ابتلا به ویتیلیگو در سنین زیر 20 سال اتفاق می افتد. شیوع کلی این بیماری در جمعیت عمومی در برخی از منابع معتبر 5/0 درصد و در برخی 2-1 درصد گزارش شده است. بیشتر بیماران مبتلا به ویتیلیگو شروع بیماری خود را با حوادثی مانند آسیبهای فیزیکی، آفتاب سوختگی، آسیبهای عاطفی، ابتلا به بیماریها و یا بارداری مرتبط می دانند، با این حال به غیر از نقش پدیده کوبنر در افزایش ضایعات بیماری، دلیلی برای اثبات نقش این فاکتورها در بیماریزایی و یا زمینه سازی ویتیلیگو بدست نیامده است. 1

در بین مبتلایان به ویتیلیگو، 40 – 30 درصد مبتلایان دارای سابقه خانوادگی مثبت می باشند. ویتیلیگو یک اختلال مولتی فاکتوریال است که هر دو عامل ژنتیکی و غیر ژنتیکی در بروز آن نقش دارند. از نظر ژنتیکی نیز مطالعه بر روی دوقلوها و نیز خانواده های بیماران مبتلا به ویتیلیگو، نشان داده است که ژنتیک نقش مهمی در بیماریزایی این بیماری ایفا می کند. فرضیه اتوایمن بر اساس همراهی ویتیلیگو با برخی از بیماریهای اتوایمن دیگر مطرح می شود.

تظاهرات بالینی

فرم معمول بروز بیماری ویتیلیگو ماکول ها یا پچ های دپیگمانته یا آملانوتیک است که با پوست نرمال احاطه شده است. رنگ معمول ضایعات سفید یا گچی است. ماکول های ویتیلیگو مشخصاً مارژین های واضح دارند و به شکل های گرد، بیضی شکل یا خطی تظاهر می یابند.  شایعترین مناطق درگیر در سیر بیماری مناطقی هستند که به طور طبیعی هایپرپیگمانته می باشند مانند صورت، دستها، نیپل، آگزیلا، ناف، ساکروم و ناحیه اینگونیال. 1مهم ترین شکایت در میان مبتلایان به ویتیلیگو از بین رفتن زیبایی ظاهری فرد می باشد، هر چند در %20-10% موارد ممکن است ریپگمانتاسیون خودبخودی بخصوص در نواحی در معرض آفتاب مشاهده شود.

سیر بیماری

سیر بیماری ویتیلیگو از هر فرد به فردی دیگر متغیر و غیر قابل پیش بینی است. مجموعاً سیر طبیعی بیماری به طور معمول به سمت گسترش تدریجی است، هر چند در مواردی ممکن است بیماری متوقف شده و یا به عکس بطور سریع تشدید یابد.


[i] Najamabadi M. Tarikh-e-Tib-e-Iran. Vol I. Shamsi: Tehran; 2009.  

[ii] Cater R. A dictionary of dermatologic terms. Batimore (MD). Williams&Wilkins;2012

[iii] Singh G,  Ansari Z, Dwivedi R. vitiligo in ancient medicine. Arch Dermatol. 2008;109:913

[iv] Sharque KE. Vitiligo. Clin Exp Dermatol.2009;9:117-26


پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری نشانه گذاری شده اند *


زمان قرار ملاقات خود را مشخص کنید

سیستم رزرواسیون

شما می توانید از این طریق قرار ملاقات خود را به تفکیک تاریخ و ساعت رزرو نمایید.


رزرو وقت
ما را دنبال کنید

شبکه های مجازی



کلیه حقوق این وبسایت برای دکتر قاسم رحمت پور رکنی محفوظ می باشد.

کاری از تیم طراحی صولتیان